Informacja ZRSM RP w sprawie zmiany ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw
Ustawa z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2026, poz. 605) weszła w życie 21 maja 2026 roku.
Wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2184 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. UE L 435 z 23.12.2020).
Ustawa wprowadza nowe obowiązki dla właścicieli i zarządców nieruchomości, przedsiębiorstw wodociągowych i jednostek samorządu terytorialnego w zakresie jakości wody do spożycia przez ludzi.
Ustanawia obowiązek zastosowania podejścia do bezpieczeństwa dostaw wody opartego na ryzyku, obejmującego cały łańcuch dostaw wody od obszaru zasilania ujęć wody do spożycia, przez jej uzdatnianie, magazynowanie i dystrybucję do punktu zgodności.
Ocena ryzyka to proces polegający na identyfikacji zagrożeń i analizie ryzyka przeprowadzony na podstawie obowiązującej w czasie dokonywania oceny normy PN-EN 15975-2 „Bezpieczeństwo zaopatrzenia w wodę do spożycia przez ludzi. Wytyczne dotyczące zarządzania kryzysowego i ryzyka – Część 2: Zarządzanie ryzykiem”.
Zgodnie z zapisami ustawy dostawca wody dokonuje oceny ryzyka:
1) w obszarze zasilania ujęcia wody wykorzystywanego do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi;
2) w systemie zaopatrzenia w wodę.
Właściciel lub zarządca obiektu priorytetowego dokonuje oceny ryzyka w wewnętrznym systemie wodociągowym.
Właściciel lub zarządca budynków mieszkalnych przeprowadza ogólną analizę potencjalnych ryzyk związanych z wewnętrznymi systemami wodociągowymi, o której mowa w art. 44 ust. 7 ustawy.
Przepisów, dotyczących obowiązku przeprowadzenia na rzecz spółdzielnia dokonuje przeniesienia własności lokalu. Choć przepis dotyczy ściśle umowy przeniesienia własności lokalu z art. 17 ust. 1 u.s.m., to wyrażona w nim zasada (kosztami obciążany jest podmiot uzyskujący korzyść z czynności notarialnej) jest pomocna przy formułowaniu treści uchwały i umowy ze spółdzielnią w omawianym przypadku.
Zaczynamy dwa wątki, które mogą okazać się istotne dla sprawy, a których Państwa pismo wprost nie obejmuje.
Po pierwsze, kwestie procesu budowlanego – zabudowa loggii poprzez jej trwałe zamurowanie (zmiana elewacji, zmiana bryły lub fasady budynku) co do zasady wymaga pozwolenia na budowę albo zgłoszenie robót, w zależności od konkretnego zakresu i charakteru robót (Prawo budowlane). Spółdzielnia – jako współwłaściciel nieruchomości wspólnej i jednocześnie zarządcy powierzony – będzie podmiotem, którego zgoda jest niezbędna do wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Po drugi, jeżeli mieszkaniec występujący z wnioskiem nie jest właścicielem wyoodrębnionego lokalu, lecz przysługuje mu spółdzielcze prawo do lokalu (lokatorskie lub własnościowe), reżim formalny będzie częściowo odmienny stosunki te reguluje wówczas głównie u.s.m. i statut spółdzielni, a zmiana powierzchni lokalu wymagać będzie nowej uchwały zarządu określającej przedmiot odrębnej własności lokali (analogicznie do art. 42 u.s.m.) bądź zmiany istniejącej umowy o budowę lokalu. Niezależnie od tego nadal aktualna pozostaje konieczność uzyskania zgody właścicieli wyodrębnionych lokali w trybie art. 22 u.w.l. w zakresie zmiany udziałów w nieruchomości wspólnej.
Prezes Zarządu Jerzy Jankowski
FOTO:INTERNET












mapy
kościoły
Wszelkie prawa zastrzeżone dla Gnieźnieńskiej Spółdzielni Mieszkaniowej