Newsletter
W większości były to mieszkania oferowane na rynku wtórnym. Do sfinalizowania transakcji potrzebne były duże pieniądze, a tych większość młodych, pomimo pomocy rodziców, często nie posiadała. Dlatego też masowo korzystano z kredytów. Szczególnie atrakcyjne były te we frankach szwajcarskich. A potem przyszła szara rzeczywistość. Błyskawicznie zmieniający się kurs tej waluty powodował coraz większe problemy za spłatą kolejnych rat. Utrzymanie rodziny i mieszkania stało się nie lada wyzwaniem, nie mówiąc już zdobywaniu środków na spłatę kredytu. W wielu przypadkach odbywa się to kosztem nie wnoszenia do Spółdzielni opłat związanych z utrzymaniem mieszkania. Niestety zaległości rosną, a osoby te nie zdają sobie sprawy, że jest to najprostsza droga do utraty mieszkania. W świetle prawa zarządca nieruchomości, widząc rosnące zaległości czynszowe, może wystąpić do komornika z wnioskiem o sprzedaż zadłużonego mieszkania w drodze licytacji. W efekcie powyższego młodym ludziom do zamieszkania pozostaje tylko ulica ewentualnie rodzina, która może ich przyjąć pod swój dach.
Kapitalizm pokazuje tutaj swoje bezwzględne oblicze. Brak jakichkolwiek działań państwa w zakresie polityki mieszkaniowej, szczególnie tej skierowanej do młodych ludzi rozpoczynających życie na swoim i brak miejsc pracy rodzą dramatyczne skutki. Powodują też wzrost niezadowolenia tej grupy ludzi.
Istnieje jednak możliwość przynajmniej częściowego rozwiązania tego narastającego problemu. W tym przypadku koniecznością staję się współdziałanie wielu środowisk znających problematykę mieszkaniową oraz aktywny udział państwa w jej tworzeniu.