W ramach naszych serwisów internetowych stosujemy pliki cookies. Używamy cookies, żeby zrozumieć w jaki sposób użytkownicy korzystają z witryny i dostosować ją tak, aby korzystanie z niej było dla nich przyjemniejsze i ciekawsze. Stosujemy cookies także w celach reklamowych i statystycznych. Cookies mogą być również stosowane przez współpracujących z nami reklamodawców oraz przez firmy badawcze.W każdej chwili mogą Państwo zmienić swoje ustawienia dotyczące cookies. Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczone w Państwa urządzeniu końcowym. Szczegółowe informacje dotyczące stosowanie cookies, w tym możliwości dokonania zmiany ustawień w zakresie cookies znajdą Państwo w naszej "Polityce Prywatności". OK, rozumiem
20 kwietnia 2018 r., Imieniny: Agnieszki, Czesława, Amalii
I SA /BK 525/13

Sygnatura: II SA/Bk 525/13

Status: prawomocne, kończące

Treść wyniku: Umorzono postępowanie

Sędziowie:
Anna Sobolewska-Nazarczyk
Elżbieta Trykoszko (sprawozdawca)
Grażyna Gryglaszewska (przewodniczący)

Symbole:
6120 Ewidencja gruntów i budynków

Hasła:
Umorzenie postępowania

Skarżony: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego

Powołane przepisy:
Dz.U. 2012 nr 0 poz 270 art. 161 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 października 2013 r. sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji z ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. ,

Uzasadnienie

Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. pismem z dnia 26 lutego 2013 r. (podtrzymanym pismem z dnia 6.03.2013 r.) wystąpił do Prezydenta Miasta B. z wnioskiem o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych, żądając podania z ewidencji gruntów, numeru księgi wieczystej nieruchomości oraz wskazania nieruchomości, których właścicielem lub użytkownikiem wieczystym jest K. F. Jako prawną podstawę żądania wskazywał art. 24 ust. 2 i art. 26 ust. 1-3, art. 66 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Wnioskujący podawał, że informacja jest niezbędna w celu dochodzenia należności ZUS.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., znak [...] Prezydent Miasta B. odmówił udzielenia powyższych informacji z ewidencji gruntów i budynków stwierdziwszy, że wnioskujący nie wykazał - w świetle art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne - interesu prawnego, który upoważniałby go do uzyskania żądanych danych z operatu ewidencji gruntów i budynków. Charakter żądań wskazuje bowiem na poszukiwanie majątku dłużnika. Ustalenie zaś majątku dłużnika może nastąpić w trybie przepisów kodeksu postępowania cywilnego, przy czym fakt uzyskania w tym trybie niepełnych danych, co do majątku dłużnika, nie generuje po stronie ZUS-u interesu prawnego w uzyskaniu brakujących danych w postępowaniu administracyjnym.

Po rozpoznaniu zażalenia wnioskodawcy na powyższe postanowienie P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...].06.2013 r. znak: [...] utrzymał w mocy postanowienie pierwszoinstancyjne.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Dyrektor ZUS Oddział w B. wniósł skargę do tutejszego sądu administracyjnego na powyższe postanowienie. Pismem z dnia 24.10.2013r. skarżący cofnął skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje;

Postępowanie sądowe w sprawie podlegało umorzeniu wskutek skutecznego i dopuszczalnego cofnięcia skargi. Z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że skarżący może cofnąć skargę a jej cofnięcie, - co do zasady - wiąże sąd. Jedynie w przypadku uznania przez sąd cofnięcia skargi za niedopuszczalne ze względu na przyczyny określone w przepisie, cofnięcie skargi nie mogłoby wywołać skutku bezprzedmiotowości postępowania sądowego. W piśmie cofającym skargę sam skarżący wskazuje, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, a tym samym nie zachodzą przyczyny niedopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd również nie dopatruje się w cofnięciu skargi cech niedopuszczalności.

Zważywszy na skuteczne cofnięcie skargi postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 par. 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.